Ιδρυτική Πράξη

Ειδήσεις

Πολιτειακή Σύγκριση

Οικονομία

Τράπεζες - Κόκκινα Δάνεια - Εφορία

Παιδεία - Ιστορία - Τέχνη




18-6-2017

Μεταλλικό Υδρογόνο---
Οι Έλληνες και το Χάρβαρντ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΘΕΣΗ στα χέρια
του Πέτρου Ζωγράφου:
"Ομοίω λόγω τη φύση ζην" ή , αφουγκράσου τη Φύση.. Άκουσέ την.Ζήσε σύμφωνα με αυτήν.Με τα Μέτρα της.
.

Γιατί;
Διότι Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ-- ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ ΔΩΡΕΑΝ ΌΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΈΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ..

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ, ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙ-
ΚΗΣ , ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΕΙ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.. 
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ,ΝΑ ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΙΜΕ ΣΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΟΥ..



Μία ανακάλυψη πολλαπλής σημασίας έκαναν επιστήμονες του Χάρβαρντ, οι οποίοι δημιούργησαν στο εργαστήριο μεταλλικό υδρογόνο. Η δομή του υλικού έχει ως κύριο πλεονέκτημα την υπεραγωγιμότητα και ενδέχεται να ανοίξει το δρόμο για επαναστατικές εφαρμογές, από την καθημερινή ζωή ως την εξερεύνηση του διαστήματος .


Εξαφανίστηκε μυστηριωδώς σπάνιο δείγμα του μεταλλικού υδρογόνου (vιd)

 Το επιστημονικό επίτευγμα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, έρχεται 80 χρόνια μετά τη θεωρητική πρόβλεψη των επιστημόνων Χάντινγκτον και Γούνγκερ, που την είχαν διατυπώσει ήδη από το 1935.

Η βασική μορφή του υδρογόνου είναι αέρια, αλλά υπό συνθήκες υψηλής πίεσης, μπορεί να μετατραπεί σε μέταλλο. Σε υγρή μορφή, απαντάται στους πλανήτες-γίγαντες του ηλιακού μας συστήματος, τον Δία και τον Κρόνο.

Χάρη στην υπεραγωγιμότητα του, το πολύτιμο αυτό υλικό επιτρέπει τη δυνατότητα μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος χωρίς αντίσταση

Η επιτυχία των επιστημόνων αναμένεται να βοηθήσει στην κατανόηση των θεμελιωδών ερωτημάτων για τη φύση της ύλης, ανοίγοντας τον δρόμο για επαναστατικές εφαρμογές, εξηγεί ο επικεφαλής της ομάδας, Άιζαακ Σιλβέρα, προβλέποντας επανάσταση στις τεχνολογίες αποθήκευσης και μεταφοράς ενέργειας, τις μονάδες παραγωγής και την εξερεύνηση του διαστήματος.

«Απαιτούνται τεράστιες ποσότητες ενέργειας για να σχηματιστεί το μεταλλικό υδρογόνο. Η φυσική «επιστροφή του υλικού» σε μοριακό υδρογόνο, επιτρέπει αντίστοιχα κολοσσιαία απελευθέρωση ενέργειας , δημιουργώντας, πρακτικά, το πιο ισχυρό πυραυλικό καύσιμο στον κόσμο», υπογραμμίζει ο Σιλβέρα.

Είναι όμως αληθές τούτο;..

Εδώ η επιστημονική έρευνα του Πέτρου Ζωγράφου, έρχεται να φανερώσει το αντίθετο, δίνοντας στην Ανθρωπότητα την πανάρ-χαια ελπίδα για δωρεάν ενέργεια..

 Hydrogen.svg

To υδρογόνο (λατινικάhydrogeniumαγγλικάhydrogen) είναι το αμέταλλο χημικό στοιχείο με χημικό σύμβολο H και ατομικό αριθμό 1

Με ατομική μάζα 1,00794(7) amu, το υδρογόνο είναι το ελαφρύτερο χημικό στοιχείο του περιοδικού πίνακα

Η μονοατομική αλλομορφή του (H1), είναι η πιο άφθονη χημική ουσία στο σύμπαν, του οποίου θεωρείται ότι αποτελεί το 75% της συνολικής βαρυονικής μάζας

Τα άστρα και τα υπολείμματα άστρων κύριας ακολουθίας αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο σε κατάσταση πλάσματος. Το πιο συνηθισμένο ισότοπο του υδρογόνου είναι το «πρώτιο» (1H, όπου η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται σπάνια) περιέχει μόνο ένα πρωτόνιο και κανένανετρόνιο, στον πυρήνα του. Η συμπαντική δημιουργία του ατομικού υδρογόνου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εποχής ανασυνδυασμού.

Στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, το (χημικά καθαρό) υδρογόνο είναι ένα άχρωμοάοσμοάγευστο, μη τοξικόαμέταλλο και πολύ εύφλεκτοδιατομικό αέριο, με μοριακό τύπο H2

Εφόσον το υδρογόνο γρήγορα σχηματίζει ομοιοπολικές ενώσεις, και μάλιστα με τα περισσότερα αμέταλλα και πολλά άλλα χημικά στοιχεία, το περισσότερο από το υδρογόνο στη Γη υπάρχει σε μοριακές μορφές, όπως η μορφή του νερού ή σε διάφορες οργανικές ενώσεις.

Ως το απλούστερο γνωστό άτομο, το άτομο του υδρογόνου είχε σημαντική θεωρητική εφαρμογή, και χρησιμοποιήθηκε στην ανάπτυξη της ατομικής θεωρίας. Είναι το μόνο ουδέτερο άτομο για το οποίο υπάρχει αναλυτική λύση για την εξίσωση Σρέντιγκερ (equation Schrödinger), οπότε η θεωρητική μελέτη του ατόμου του, δηλαδή των ενεργειακών καταστάσεών του και των δυνατοτήτων του για δημιουργία δεσμών, έπαιξε νευραλγικό ρόλο για την ανάπτυξη της Κβαντομηχανικής.

Το στοιχειακό υδρογόνο (γνωστό και ως «διυδρογόνο», H2) παράχθηκε για πρώτη φορά τεχνητά[3] στις αρχές του 16ου αιώνα, με ανάμειξη μετάλλων και ισχυρών οξέων.[4] Τη χρονική περίοδο 1766-1781, ο Χένρι Κάβεντις (Henry Cavendish) αναγνώρισε πρώτος ότι το αέριο υδρογόνο είναι μια διακριτή (ξεχωριστή, διαφορετική από τις ήδη γνωστές) χημική ουσία,[5] και ότι παρήγαγε νερό όταν καιγόταν. Με βάση αυτή τη βασική του ιδιότητα, το ονόμασε «υδρογόνο», συνενώνοντας τις ελληνικές λέξεις «ὕδωρ» και «γεννῶ».


Τα αμέταλλα είναι ιδιαίτερα ηλεκτραρνητικά, δηλαδή κερδίζουν ηλεκτρόνια σθένους από άλλα άτομα ευκολότερα από ότι δίνουν.

 αμέταλλα είναι τα αλόγονα, τα ευγενή αέρια και τα ακόλουθα στοιχεία κατά σειρά ατομικού αριθμού (αμέταλλα ως χημική σειρά):

Σε θερμοκρασία δωματίου (20° C) άλλα αμέταλλα είναι στερεά και άλλα αέρια, ενώ ένα μόνο, το βρώμιο, είναι υγρό. Τα στερεά αμέταλλα όπως το θείο και το ιώδιο συνήθως είναι εύθραυστα, έχουν μικρή πυκνότητα, δεν λάμπουν και συμπεριφέρονται ως κακοί αγωγοί της θερμότητας και του ηλεκτρισμού με μόνη εξαίρεση τον άνθρακα ως γραφίτης.


Εδώ αρχίζει η επαναστατική ανακάλυψη του Πέτρου Ζωγράφου


ΒΛΕΠΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ 7-2-2017 

http://www.metinepistimi.gr/p-zographos-etoime-e-syskeue-pou-chresimopoiei-os-kausimo-mono-to-nero-kai-paragei-elektrismo-apallassei-ton-lao-apo-ten-dee
















(αποσπάσματα ηλεκτροφασματικής θεωρίας ενόψει δημοσίευσης)