Ιδρυτική Πράξη

Ειδήσεις

Πολιτειακή Σύγκριση

Οικονομία

Τράπεζες - Κόκκινα Δάνεια - Εφορία

Παιδεία - Ιστορία - Τέχνη

Οι γερμανικές εκλογές στην αφάνεια των ελληνικών ΜΜΕ 

Ναζί κανείς ή να μην ζει; (2)

Νεκρική σιγή επικρατεί στα ελληνικά ΜΜΕ για τις επερχόμενες γερμανικές εκλογές. Η εκλογή του νέου καγκελάριου δεν απασχολεί κανέναν ειδησεογραφικό όμιλο, παρόλο που θα καθορίσει την πορεία της Ε.Ε. και της Ελλάδας. Μέχρι πρότινος μαθαίναμε οποιαδήποτε λεπτομέρεια για κάθε εκλογική αναμέτρηση και το πρόγραμμα των εκάστοτε υποψηφίων. Ακόμη και για την προσωπική τους ζωή. Καθημερινά τα δελτία ειδήσεων μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον με ρεπορτάζ και έρευνες για το τι θα συμβεί στην εκάστοτε περίπτωση. Τα κόμματα συντάσσονταν με μια γραμμή και εξαπολύανε κατηγορίες το ένα στο άλλο. Τώρα τα νέα για την Γερμανία περνάνε κάτω από το χαλί. Οι δικαιολογίες είναι πολλές. Αφού οι γερμανικές εκλογές είναι ανιαρές στην Γερμανία, δεν θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον του Έλληνα πολίτη. Επιπλέον, υπάρχει η γραμμή «πως δεν πουλάνε αφού είμαστε οργισμένοι» με τη γερμανική πολιτική.

  Φυσικά, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οι γερμανικές εκλογές θυμίζουν πως ότι και να κάνουμε, από το Βερολίνο έρχεται η έγκριση. Από εκεί πηγάζει η ελληνική πολιτική και οικονομική στρατηγική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το δημοψήφισμα του 2015 και το τρίτο μνημόνιο που εναντιώνεται στη λαϊκή βούληση. Βεβαίως, γνωρίζουμε πως η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση συναποφασίζει με την γερμανική. Είναι όμως το κοινό μυστικό μας, το οποίο δε λέγεται φωναχτά.

Άλλο Μακρονιστής κι άλλο Μερκελιστής

  Παρόλα αυτά τα ελληνικά ΜΜΕ έχουν κι άλλους λόγους να μην προβάλλουν τις γερμανικές εκλογές. Όπως στο παρελθόν έτσι και τώρα ο πολιτικός κόσμος πρέπει να πάρει θέση. Αρέσει σε πολλούς να αυτοαποκαλούνται Μακρονιστές ή οπαδοί της Χίλαρι Κλίντον. Ενάντιοι του φρενοβλαβή Τράμπ και υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Φανταστείτε έναν πολιτικό να στηρίξει και να υιοθετήσει τις απόψεις της Άνγκελα Μέρκελ και τη γραμμή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Δηλαδή η Ελλάδα έξω από το ευρώ, σκληρή λιτότητα και την άποψη οι Έλληνες είναι κλέφτες. Πόσο μάλλον την θέση του μετριοπαθή Μάρτιν Σούλτς που δεν διαφοροποιείτε, πέραν του ότι δεν κατηγορεί τους Έλληνες δημόσια. Οι ψήφοι που θα λάβει δεν αρκούν ούτε να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος.

  Φανταστείτε τώρα αυτός ο πολιτικός να είναι ένα πρόσωπο που εμφανίζεται συχνά στα μίντια. Ο ίδιος κι όσοι τον ακολουθήσουν, δεν θα εμφανιστούν για ένα σύντομο διάστημα στη δημοσιότητα, εξαιτίας της αποστροφής του κόσμου. Τα μέσα λοιπόν, που τους προβάλλουν, δεν έχουν υψηλά νούμερα. Άρα δεν βγάζουν λεφτά από τις επερχόμενες διαφημίσεις.

  Στον αντίποδα πόσο ισχυρό  είναι το πλήγμα αν υποστηρίξει κάποιον υποψήφιο ένας δημοσιογράφος. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ στην Ελλάδα αρχίζουν να ανακάμπτουν κάπως, μετά την αποστροφή του κόσμου από το ξέσπασμα της κρίσης. Δεν χρειάζονται κι άλλη κατραπακιά ώστε να πάρουν το μάθημα τους.

Οπαδοί της ψευδαίσθησης

  Επιπλέον, υπάρχουν άτομα στην κοινωνία μας που αρέσκονται στην ψευδαίσθηση. Πιστεύουν πως το κόμμα που εκπροσωπούν είναι ανεξάρτητο, πατριωτικό και νοιάζεται για το λαϊκό συμφέρον. Είναι δύσκολο να παρακολουθήσουν την πραγματικότητα, που τους διαψεύδει οικτρά. Προτιμούν την γραμμή που επικεντρώνει το ενδιαφέρον στην τίμια αντιπολίτευση και την ανήθικη κυβέρνηση. Αλλιώς δεν έχουν νόημα οι πολιτικές συγκρούσεις. Αυτό συνεπάγεται ως ένα βαθμό πως προτιμούν ό,τι δεν διαλύει τον γυάλινο κόσμο τους.

  Η σιωπή λοιπόν είναι η καλύτερη λύση. Μια μυστική συνενοχή που ζηλεύουν οι μεγαλύτεροι συνωμοσιολόγοι. Κανείς δε βλάπτει κανέναν κι όλα συνεχίζουν ομαλά. Το βράδυ στις 24 Σεπτεμβρίου με τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας, θα μάθουμε τα αποτελέσματα. Η θέση όλοι είναι το ίδιο και τίποτα δεν αλλάζει, έχει επικρατήσει στη συνείδηση μας. Από τα μέσα Οκτώβρη με αρχές Νοεμβρίου  μπορούμε κάλλιστα να υπολογίζουμε τα διάφορα εκλογικά σενάρια για την Ελλάδα. Εκεί όμως θα βομβαρδιστούμε με τις διάφορες εξελίξεις. Με το που πήγε, τι έφαγε και τι είπε ο κάθε βουλευτής. Φυσικά μη ξεχνάμε, μπορεί να τονιστεί στα ψιλά γράμματα πως διατηρούμε την εθνική μας κυριαρχία. Κάτι που έχουμε χάσει χρόνια και η αποσιώπηση των γερμανικών εκλογών το επιβεβαιώνει.

Παναγιώτης Φλώκης, δημοσιογράφος