Ιδρυτική Πράξη

Ειδήσεις

Πολιτειακή Σύγκριση

Οικονομία

Τράπεζες - Κόκκινα Δάνεια - Εφορία

Παιδεία - Ιστορία - Τέχνη


4-11-2017

Ναζί κανείς ή να μη ζει; (4)

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. 


Γράφει ο Παναγιώτης Φλώκης

  Οι γερμανικές εκλογές στέφονται με επιτυχία. Η ακροδεξιά αγγίζει το 13% κι όλοι είναι «σοκαρισμένοι». Η Ευρώπη δηλώνει απογοητευμένη από την άνοδο του ακροδεξιού AfD. Γερμανοί συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία του και διαδηλώνουν εναντίον του. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν λέει ότι είναι απογοητευτικό αν συνεργαστεί το CDU με τους ακροδεξιούς. Παρόλα αυτά, η Μέρκελ είναι καγκελάριος για τέταρτη συνεχόμενη φορά. Ο Μάρτιν Σούλτς αποχωρεί από την κυβέρνηση συνεργασίας, μετά το απογοητευτικό 20% δεύτερος και καταϊδρωμένος. Η πλειοψηφία του λαού δεν θέλει πια τον «μεγάλο συνασπισμό» να διοικεί την χώρα του. Έτσι, τα μικρά κόμματα ενισχύονται. Η ζωή στη Γερμανία από τις 25 Σεπτεμβρίου συνεχίζει ομαλά.

  Κάτι όμως δεν πάει σωστά. Τα πολιτικά κόμματα της Γερμανίας και δε της κυβέρνησης δεν δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το AfD. Τόσες προσπάθειες προηγούμενων γερμανικών κυβερνήσεων, να σταματήσει η λατρεία στις ακραίες πολιτικές, απέτυχαν. Γιατί άραγε; Η λύση είναι απλή. Ιδιαίτερα για όσους βλέπουν την πραγματικότητα.

Ο φασισμός δεν χρειάζεται ένα κόμμα

  Η συνεχής λιτότητα και τα οικονομικά μέτρα ασφυξίας στην χώρα μας είναι φασισμός. Ειδικά όταν εναντιώνονται στη λαϊκή βούληση. Η καταπάτηση της δημοκρατίας και των εθνικών αποφάσεων με την επιβολή «πακέτων διάσωσης». Η έκδοση δημοσιογράφων στο καθεστώς Ερντογάν για να διατηρούνται σχέσεις συνεργασίας. Η Ισλαμοφοβία και η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο όνομα της ασφάλειας. Επιπλέον, η προσφυγική κρίση χρησιμοποιείται για να στεριώσουν πολιτικές καριέρες. Φυσικά, υπάρχει δημοκρατία, ώστε να χαθεί; Όχι αλλά ας μην μπλέκουμε σε ξένα χωράφια.

  Ο Ναζισμός στη Γερμανία ακόμη και σήμερα, δεν έχει εκλείψει. Απλώς, δεν ασκείται από το Afd ή κάποιο άλλο ακροδεξιό κόμμα. Έτσι, η Άνγκελα Μέρκελ δηλώνει «Είμαστε 12 χρόνια στην εξουσία. Θα επανεξετάσουμε το Afd για να κερδίσουμε τις χαμένες ψήφους». Για αυτό ο Μάρτιν Σούλτς αναφέρει τους υποστηρικτές του μόνο ως «ψηφοφόρους» και τονίζει τη λέξη ψήφοι.

  Πλέον, τα γερμανικά κόμματα μάχονται για τις καρέκλες.  Κάθε έννοια λαϊκής βούλησης έχει χαθεί. Ακόμη, ούτε για τους τύπους δεν ξεστομίζονται εκφράσεις, που περιέχουν τις λέξεις λαός, κοινωνία και πολίτες.

  Η άνοδος του Afd μπορεί να σοκάρει την Ευρώπη και την Γερμανία. Η κυβέρνηση της όμως μόλις απέκτησε μια δικλείδα ασφαλείας. Ένα νέο κόμμα που στο μέλλον θα αποτελεί ένα χρήσιμο σύμμαχο. Τόσο πολιτικά όσο και κοινωνικά.

.....

Σημείωση από τον Δρόμο με την Επιστήμη

Και ένα μεγάλο ερώτημα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη: «μήπως όλοι οι λαοί , εκτρέφοντας το θεριό χρόνια πολλά, έχουν αρχίσει να του μοιάζουν; … μήπως ένας ποιοτικός αναβαθμός του Ναζιστικού Τέρατος έρποντας , χωρίς να το αντιληφτούμε κατάπιε τις Αντιστάσεις των λαών; Και ξαναγεννήθηκε φέρνοντας παντού το Σκοτάδι στο Ανθρώπινο Πνεύμα;» 

Αποτέλεσμα εικόνας



Η Φάρμα των Ζώων (πρωτότυπος αγγλ. τίτλος: Animal Farm) είναι ο τίτλος του προτελευταίου μυθιστορήματος του Τζορτζ Όργουελ. Εκδόθηκε το 1945, τέσσερα χρόνια πριν από το τελευταίο 1984. Αναφέρεται με αλληγορικό τρόπο σε μία δυστοπική ιστορία κατά την οποία τα ζώα μιας φάρμας μη ανεχόμενα την σκληρή αντιμετώπιση του ανθρώπου-αφέντη επαναστατούν. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στα τεκταινόμενα μετά την Επανάσταση και τη διαμόρφωση της κοινωνίας των ζώων της φάρμας κατά την ανεξαρτησία τους από τους ανθρώπους.

Η ιστορία των ζώων της φάρμας, τα οποία περιγράφονται συνοπτικά και κυρίως μέσω των βασικών στοιχείων του χαρακτήρα τους, ξεκινά σε ένα περιβάλλον όπου πολύς χρόνος έχει περάσει από τότε που θυμούνται ελευθερία. Η σκλαβιά κάτω από τον αφέντη κτηνοτρόφο Τζόουνς έχει γίνει συνήθειο. Τα περισσότερα ζώα είναι σε άγνοια καλύτερων ή χειρότερων ημερών και κάποια που καταλαβαίνουν έχουν αποκτήσει πεσιμιστική ή υποτακτική στάση. Ο γερο-Ταγματάρχης, ένα γουρούνι το οποίο είχε την τύχη να ζήσει περισσότερα χρόνια από άλλα ζώα και φτάνει προς το τέλος της ζωής του, νοιώθει πως πρέπει να ενεργήσει. Συγκεντρώνει τα ζώα και δίνει έναν λόγο που γεμίζει τα ζώα περηφάνια, τους θυμίζει ένα επαναστατικό τραγούδι που είχαν ξεχάσει («Ζώα της Αγγλίας») και κυρίως τα βάζει σε σκέψεις για το μέλλον· επαναστατικές σκέψεις.

Τα γουρούνια είναι τα μεγάλα μυαλά της φάρμας. Κυρίως με την καθοδήγηση του Σνόουμπολ, ενός γενναίου γουρουνιού καταφέρνουν να φέρουν σε πέρας την Επανάσταση και η φάρμα είναι Ελεύθερη. Το πολιτικό σκηνικό που ακολουθεί είναι γενικά αισιόδοξο, χωρίς να λείπουν οι δυσκολίες, με τα γουρούνια σιγά σιγά όμως να αποκτούν την κύρια εξουσία και τον έλεγχο της φάρμας. Σίγουρα όμως το κλίμα παραμένει θετικό.

Η μεγάλη ανατροπή έρχεται όταν ο κύριος πολιτικός αντίπαλος του Σνόουμπολ,ο Ναπολέων, ένα άλλο γουρούνι που σχεδόν πάντα διαφωνούσε με τον Σνόουμπολ - εκτός και αν το ερώτημα αναφερόταν στο γιατί τα γουρούνια να έχουν περισσότερη τροφή - καταφέρνει να ανατρέψει την κυβέρνηση της φάρμας και να εγκαθιδρύσει μονοκρατορία κάτω από το όνομά του. Μεγάλη βοήθεια, θα έλεγε κάποιος στρατιωτική, προσέφεραν διάφορα σκυλιά τα οποία είχε αναθρέψει από μικρά.

Η ιστορία εξελίσσεται με τον τρυπέοντα να αποκτά όλο και περισσότερη εξουσία, να περιορίζει όλο και περισσότερες ελευθερίες που είχαν έρθει μετά την επανάσταση, να αναθεωρεί όλο και περισσότερους νόμους που είχαν καθιερώσει (σε μορφή 7 εντολών) και γενικά να κάνει την ζωή όλο και πιο αφόρητη για τα ζώα. Η προπαγάνδα (κυρίως μέσω των λόγων και δικαιολογιών του Σκουήλερ, ενός άλλου γουρουνιού) ήταν επίσης σε συνεχή χρήση για να κατευνάσει τις αμφιβολίες που κατά καιρούς εμφανίζονταν. Σημαντικός σταθμός σε αυτή του πορεία αποτελεί η πώληση ενός αλόγου, του Μπόξερ, σε σφαγέα αλόγων όταν πια είχε αρρωστήσει. Ο Μπόξερ ήταν το εργατικότερο ζώο και το πιο πιστό τρυπέοντα και την Επανάσταση (στην οποία μέχρι το τέλος, ή μέχρι λίγο πριν το τέλος ακόμα πίστευε).

Το αποκορύφωμα της κατρακύλας και το τέλος της ιστορίας έρχεται όταν τα ζώα παρακολουθούν μια κεκλεισμένων των θυρών συγκέντρωση των γουρουνιών με τους ανθρώπους-αφέντες των γειτονικών φαρμών (σύμβολα κρατών ή ενώσεων κρατών). Τα γουρούνια είχαν ήδη ξεκινήσει να περπατάνε στα δύο πόδια (κάτι το οποίο είχαν θεσπίσει ως «κακό» αλλά τελευταία αναθεώρησαν) και σύντομα είχαν έρθει σε συμφωνία με τους ανθρώπους. Τίποτα κακό δεν είχε γίνει τελικά στην Φάρμα των Ζώων· τα ζώα ήταν σκλαβωμένα όπως και παλιά. Μάλιστα τώρα είναι σκλαβωμένα και με τις τελευταίες μεθόδους· παράδειγμα για τις άλλες φάρμες. Ο Ναπολέων ανακηρύσσει ότι η Φάρμα των Ζώων θα λέγεται πια Φάρμα Μάνορ, όπως και παλαιότερα, στα χρόνια του Τζόουνς.

Τα ζώα που κρυφά παρακολουθούσαν το γεύμα κοίταξαν από γουρούνι σε άνθρωπο, από άνθρωπο σε γουρούνι και από γουρούνι σε άνθρωπο ξανά· δε βρήκαν διαφορά.