Ιδρυτική Πράξη

Ειδήσεις

Πολιτειακή Σύγκριση

Οικονομία

Τράπεζες - Κόκκινα Δάνεια - Εφορία

Παιδεία - Ιστορία - Τέχνη


30 Απριλίου 2017

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Μια πορεία της Ανθρωπότητας προς το όνειρο της Ελευθερίας μετατράπηκε  στην Ελλάδα σε χολιγουντιανή θεατρική παράσταση –  με τίτλο:

-Ο Τσάκι Τσαν ηγέτης στην Επανάσταση,γκρεμίζει το Κεφάλαιο

Ένα έργο, σταθμός στην Παγκόσμια Ιστορία..

Σχέδιο, οργάνωση , συνελεύσεις, συνωμοσίες, διαδηλώσεις, συγκρούσεις χωρίς έλεος ---  Και επιτέλους  η Νίκη για το λαό..

 Αποτέλεσμα εικόνας για τζακι τσαν

Ενώ το τυραννικό μας Πολιτικό Σύστημα, νόμιζε ότι  ξεπέρασε τον εφιάλτη  από την απειλή των αγανακτισμένων,

που για δυο χρόνια κυνήγαγαν, γιαούρτωναν, έβριζαν , προπηλάκιζαν πολιτικούς και μεγαλοδημοσιογράφους

αφού  πολλές φορές πολιόρκησαν  τον ναό της Ολιγαρχικής Τυραννίας, την Βουλή

βλέποντας τον λαό να σηκώνει  τα πανό εναντίον των Μνημονίων , των 

Δανειακών Συμβάσεων, της κατάργησης του Ασφαλιστικού, του ξεπουλήματος του

 Εθνικού Πλούτου στους ξένους, εναντίον του  ΕΝΦΙΑ,

αλλά μετά βλέποντας με τις οδηγίες των Κομμάτων, να τα διπλώνει προσεκτικά και να στήνεται στην ουρά για να  πληρώσει..

Ενώ το τυραννικό μας Πολιτικό Σύστημα έτρεμε στην ιδέα της καταγγε-λίας του τρόπου λήψης των Αποφάσεων σαν Ποινικά Κολάσιμη Πλαστο-γραφία,

ενώ  έτρεμε στην καταγγελία της αποσιώπησης της υπεξαίρεσης δημοσίου χρήματος 233 δις από τις Τράπεζες

είδε  κυβέρνηση και κόμματα να  κάνουν την πάπια και ησύχασε..

Μέχρι την στιγμή , που αιφνιδιαστικά ανέλαβε δράση ο Τζάκι Τσάν..

Αποτέλεσμα εικόνας για τζακι τσαν

Εκεί που ο Ελληνικός Λαός, -νέοι , εργαζόμενοι και γέροι -,

παρακολουθούσε καθηλωμένος το απαύγασμα του αποπροσανατολισμού 

που παρέχει απλόχερα το Καθεστώς , το Survivor 

αγωνιώντας  για το ποιοι από τα προβαλλόμενα αναλώσιμα ,κίβδηλα

Ψευδοπρότυπα θα αποχωρήσουν , 

«δημοκρατικά» με  ψήφο ,


 


αιφνιδιαστικά , σε μια διαφημιστική  διακοπή,

παρουσιάστηκε 

ο Νέος Ήρωας                                                                                      

για την ονειρεμένη κοινωνική επανάσταση κι απελευθέρωση…

Ένας μοναδικός Ήρωας, συμβατός με την σημερινή εκπαιδευτική  κοινωνική , και πολιτική μας πραγματικότητα,

ένας Ήρωας που σχεδιάστηκε για να ξεσηκώσει από τους καναπέδες τους εφησυχασμένους ,

  Φωτογραφία του Γεώργιος Εργείλαος Τσιπάς.

μέχρι να φέρουν ξηρούς καρπούς , μπύρες και ποτά, 

για να παρακολουθήσουν από το γυαλί τον Θρίαμβο της «Δημοκρατίας»:

Την πραγματοποίηση του πόθου μέσα απ τους Αιώνες ,του γκρεμίσματος του Άμετρου Συστήματος του Κεφαλαίου …

Τζάκι Τσαν :  Η Επανάσταση και το γκρέμισμα του Κεφαλαίου…

Το Πολιτικό Σύστημα σχεδίασε και πραγματοποίησε 

την ανατροπή  του ίδιου του,  του εαυτού ..

Κόμματα εντός και εκτός Βουλής,

κινήματα ,

και κοινωνικές οργανώσεις,                                  

όλος ο συνδικαλιστικός κόσμος,  Βουλή , Κανάλια, ραδιόφωνα και 

εφημερίδες,  όλοι:

Μετέχουν στην μεγάλη Ανατροπή υπό την ηγεσία του Τζάκι Τσαν…

Σπεύσατε..


 Φωτογραφία του Γεώργιος Εργείλαος Τσιπάς.  Τρέμουν το ΟΝ το ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ , το "ΕΜΕΙΣ" και σχεδίασαν ΤΑ ΚΟΜΜΑ-ΤΑ για ν' ΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΤΟ ΚΟΠΑΔΙ ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ..

 

 

 

 

 

 

Ιστορικό σημείωμα για την Εργατική Πρωτομαγιά



1.Ο Όουεν και η Ουτοπία στον Λανάρκ



Το Νέο Λάναρκ (αγγλικά: New Lanark) ήταν ένα πρότυπο βιομηχανικό χωριό του 18ου αιώνα, χτισμένο στις όχθες του ποταμού Κλάιντ στη Σκωτία. Απέχει περίπου 1,4 μίλια (ή 2,2 χιλιόμετρα) από το κοντινό χωριό Λάναρκ, του Νότιου Λάναρκσαϊρ. Ιδρύθηκε το 1786 από τον Ντέιβιντ Ντέιλ, ο οποίος έχτισε εκεί βαμβακουργείο και καταλύματα για τους εργάτες. Ο Ντέιλ επέλεξε την συγκεκριμένη τοποθεσία για να εγκαταστήσει το εργοστάσιο επειδή επέτρεπε την εκμετάλλευση της υδραυλικής ενέργειας από τους καταρράκτες του ποταμού.

 

Στα 1800 τη διοίκηση του βαμβακουργείου ανέλαβε ο Ρόμπερτ Όουεν, γαμπρός του Ντέιλ, ως επικεφαλής ενός συνεταιρισμού. Ο Όουεν ήταν αρχικά οπαδός της ωφελιμι-στικής σχολής του Μπένθαμ αλλά μετακινήθηκε σε σοσιαλιστικές ιδέες και τους οραμα-τισμούς του αυτούς εφάρμοσε στην ισότητα των εργαζομένων και στην οργάνωση της βιομηχανίας στο Νέο Λάναρκ. 
Ο Ρόμπερτ Όουεν έμεινε γνωστός ως φιλάνθρωπος και κοινωνικός μεταρρυθμιστής και το Νέο Λάναρκ κατέστη ένα επιτυχημένο κοινωνικό και βιομηχανικό πείραμα και επιτομή του ουτοπικού σοσιαλισμού ή οουενισμού αλλά και τη βάση για μεταγενέστερα συνεταιριστικά εγχειρήματα.

Χωρίς τον Οουεν δεν θα γεννιόταν ο σοσιαλισμός στην Αγγλία και δεν θα άρχιζαν η εξε-ρεύνηση και η διάγνωση του βιομηχανικού τρόπου παραγωγής, των συνθηκών ζωής και υγείας των ανδρών, των γυναικών και των παιδιών που εργάζονταν στα εργοστάσια και στα ορυχεία, ούτε θα διαφαινόταν, στην πολιτική πολεμική εκείνων των χρόνων, η δυ-νατότητα η βιομηχανική κοινωνία να γίνει πιο βιώσιμη. Το ότι ο Οουεν είχε πιστέψει σε αυτή τη «δυνατότητα» δεν τον καθιστά εκπρόσωπο ενός ουτοπικού ονείρου, που παρα-γνώριζε τις πραγματικές σχέσεις παραγωγής του καιρού του.

Το σχέδιο  ήταν μοναδικό, πρωτόγνωρο, εντυπωσιακό, το αποδεικνύει το γεγονός ότι στο Νέο Λάναρκ συνέρρεαν επισκέπτες και παρατηρητές από όλο τον κόσμο για να δουν πώς έγινε δυνατό οι υψηλοί μισθοί, οι μειωμένες ώρες εργασίας, η προστασία των γυ-ναικών και των ανηλίκων στην εργασία, οι καλές κατοικίες, τα εργοστάσια που περιβάλ-λονταν από δέντρα και πράσινο, η σχολική εκπαίδευση των παιδιών που εμπνεόταν από  τη γνώση και την αλληλεγγύη, να αποδίδουν τόσο μεγάλα κέρδη στον ιδιοκτήτη.

Ο Οουεν μάλιστα είχε θέσει ένα όριο στο κέρδος του κεφαλαίου του και τα κέρδη που το υπερέβαιναν μεταφράζονταν σε κοινωνικές υπηρεσίες προς όφελος των εργαζομένων του εργοστασίου.

Ακόμα και αν φαινόταν σαν μια ουτοπία, αυτή ήταν τέτοια που, αν εφαρμοζόταν στην κοινωνική ζωή, όπως έγραψε ο Μόρις Ντομπ, «θα είχε σαρώσει σύντομα τον καπιταλισμό και το ανταγωνιστικό σύστημα».
Ο Οουεν δέχθηκε τη σκληρή επίθεση της Εκκλησίας και αποφάσισε να εγκατασταθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου, το 1825, ίδρυσε την κοινότητα «Νέα Αρμονία» και έπειτα συνδικάτα, συνεταιρισμούς, σχολεία, προωθώντας τις ιδέες του. Είχε μέχρι το τέλος την επιθυμία να λύσει το αίνιγμα μιας προόδου που είναι μεν αναγκαία, αλλά αποτελεί πηγή αδικιών, κρίσεων, μόλυνσης του περιβάλλοντος. Ενα αίνιγμα που, διακόσια χρόνια μετά, περιμένει ακόμα τη λύση του.  

 

2.trade union 1836 LONDON

Λίγα χρόνια αργότερα, σχηματίστηκαν οι ΕΝΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΤΩΝ στο Λονδίνο,(trade union), προάγγελοι και για την 'Ανοιξη των Λαών , αλλά και για την 1η και 2η  ΔΙΕ-ΘΝΗ των εργαζομένων στο Λονδίνο και στο Παρίσι


3.Η 1η ΔΙΕΘΝΗΣ


Στις 28 Σεπτέμβρη 1864, στην αίθουσα Άγιος Μαρτίνος του Λονδίνου, αντιπρόσωποι των εργατών από την Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Πολωνία και την Ελβετία έκαναν γενική συνέλευση και αποφάσισαν την ίδρυση της Διεθνούς  Ένωσης Εργατών, της Πρώτης Διεθνούς.





Σκοπός της Διεθνούς Ένωσης των Εργατών ήταν να εκπληρώσει το ιστορικό καθήκον της συσπείρωσης των δυνάμεων του παγκόσμιου προλεταριάτου.

Το καθήκοντον  προσδιόρισε το περιεχόμενο του ιδρυτικού μανιφέστου και του καταστα-τικού της Διεθνούς Ένωσης των Εργατών.

Και τα δύο κείμενα γράφτηκαν από τον Μαρξ και εγκρίθηκαν ομόφωνα την 1η Νοέμβρη 1864 από την επιτροπή που εκλέχτηκε από τη συγκέντρωση στην αίθουσα Άγιος Μαρτίνος, για να καταρτίσει το πρόγραμμα της Διεθνούς Ένωσης της Εργατικής Τάξης.

Η ιδρυτική διακήρυξη, που ήταν και το πρόγραμμά της Διεθνούς και φέρει την καταλυτική σφραγίδα του Μαρξ, είναι ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμέντα στην ιστορία του διεθνούς εργατικού κινήματος.

Αναδεικνυόταν ως πρώτιστο καθήκον της εργατικής τάξης η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη μέσα από το δυνάμωμα της ταξικής της οργάνωσης και του ιδεολογικού της εξοπλισμού.

Επίσης αναφερόταν στη βασική ανάγκη να έχουν οι εργάτες δική τους εξωτερική πολιτική στη βάση του προλεταριακού διεθνισμού.

Άλλωστε, η ιδρυτική διακήρυξη κατέληγε με το σύνθημα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε».

Η Διεθνής Ένωση των Εργατών βασίστηκε στην αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού Ανώτατο όργανο ήταν το ετήσιο συνέδριο.

Το συνέδριο εξέλεγε από τα μέλη του για ένα χρόνο το Κεντρικό, ή όπως ονομάστηκε αργότερα, το Γενικό Συμβούλιο, που ήταν το ανώτερο όργανο της Διεθνούς στο χρονικό διάστημα που μεσολαβούσε ως το επόμενο συνέδριο.

Οι Γάλλοι εργάτες πρότειναν σαν έδρα της Διεθνούς το Λονδίνο και σαν επίσημο όργανό της την αγγλική εφημερίδα «Μπιχάιβ», κυψέλη δηλαδή.

Πρότειναν επίσης να καθοριστεί σύστημα συνδρομών.

Όλα έγιναν αποδεκτά από το Γενικό Συμβούλιο.

Η Α' Διεθνής έπαψε να υπάρχει τυπικά το 1876

4.Η 2η ΔΙΕΘΝΗΣ

Στις 14 Ιουλίου του 1889, την ημέρα που συμπληρώνονταν εκατό χρόνια από την πτώση της Βαστίλλης, πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Πετρέλ στο Παρίσι το ιδρυτικό συνέδριο της Β` Διεθνούς.
 Στο συνέδριο πήραν μέρος 391 αντιπρόσωποι από 20 χώρες.
 Οι 221 αντιπρόσωποι ήταν Γάλλοι, 81 ήσαν Γερμανοί, 22 Βρετανοί, 12 Ιταλοί, 14 Βέλγοι, 11 Αυστριακοί, 2 Ρώσοι και οι υπόλοιποι Ολλανδοί, Ισπανοί, Αμερικανοί (ΗΠΑ), Αργεντινοί κ.ά.
Ανάμεσά τους βρίσκονταν οι μεγαλύτεροι ηγέτες του εργατικού κινήματος εκείνης της εποχής: Ο Κέιρ Χάρντυ και ο Τζων Μπαρνς από τη Μ. Βρετανία
 Ο Β. Λήμπκνεχτ, ο Ε. Μπερνστάιν, ο Γκ. Φον Φόλμαρ και η Κλάρα Τσέτκιν από τη Γερμανία. Ο Ζυλ Γκεντ, ο Πωλ Λαφάργκ, ο Σαρλ Λογκέ και ο μπλανκιστής, βετεράνος της παρισινής κομμούνας, Εντουάρ Βαγιάν από τη Γαλλία.
Ο Ε. Βαντερβέλντε, ο Ανσέελε και ο βετεράνος της Α` Διεθνούς, πρώην προυντονικός, Σεζάρ ντε Παέπ από το Βέλγιο. Ο Α. Κόστα κι ο Τσιμπριόνο από την Ιταλία. Ο Βίκτωρ Αντλερ από την Αυστρία. Ο Πάμπλο Ινγλέσια από την Ισπανία. Ο Π. Λαβρώφ κι ο Γκ. Πλεχάνωφ από τη Ρωσία ..


Ο Φρ. Ενγκελς (τέταρτος από αριστερά), μεταξύ των αντιπροσώπων του Συνεδρίου της Β` Διεθνούς, το 1893 στη ΖυρίχηΟ Φ.Ενγκελς , τέταρτος από αριστερά


Το αποτέλεσμα του Συνεδρίου των μαρξιστών στο Παρίσι ήταν να ιδρυθεί τελικά η Δεύτερη Διεθνής.
Για το αποτέλεσμα αυτό, ο Ενγκελς έπαιξε σημαντικό ρόλο, αν και δε συμμετείχε άμεσα στις εργασίες του συνεδρίου, αλλά όπως γράφει ο Ραζιάνωφ12 «απέφευγε τις δημόσιες εμφανίσεις και περιοριζόταν στο ρόλο του συμβούλου εκείνων από τους μαθητές του που σ' όλες τις χώρες κατηύθυναν το κίνημα».

Η Β` Διεθνή από τη γέννησή της, είναι ότι μέχρι το 1900 δεν είχε ένα σταθερό, διεθνές ηγετικό κέντρο. Για την ακρίβεια, δεν είχε ούτε διεθνές δημοσιογραφικό όργανο, ούτε καταστατικό, ούτε καν ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα και οι αποφάσεις των συνεδρίων της δεν ήταν υποχρεωτικές για τα εθνικά τμήματα.

Αποφάσισε τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς .



5.Εργατική Πρωτομαγιά

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών.
Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου, η οποία αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές της πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή.
Το Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

.Η μέρα έχει θεσπιστεί ως εργατική απεργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Αποτέλεσμα εικόνας


Αποτέλεσμα εικόνας για γελοιογραφίες για εργατικη πρωτομαγια

Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγο στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872.

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα "Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".

Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 600.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.

Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.

Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε κοντά στους αστυνομικούς οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν και να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διά-κριση.
Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες, επίσημα μόνο οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές έχουν επαληθευτεί.

Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις εξ αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αφαίρεσε μόνος του τη ζωή του στην φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτής.